ตำแหน่งแห่งความสมปรารถนา (๒)


ตำแหน่งแห่งความสมปรารถนา (๒)

ชีวิตคฤหัสถ์เหมือนอยู่ที่แคบ

ชีวิตของบรรพชิตจะง่ายกว่าคฤหัสถ์ เพราะคฤหัสถ์มีเครื่องพันธนาการของชีวิต มีครอบครัว มีธุรกิจการงานบ้านช่อง ต้องเกี่ยวข้องกับสิ่งโน้นสิ่งนี้ คนสัตว์สิ่งของอะไรต่าง ๆเหล่านั้น บางอย่างก็จำเป็น บางอย่างก็ไม่จำเป็น บางอย่างก็มีโทษมีภัยโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันมีโทษมีภัยกับตัว ไม่ใช่ใกล้ตัวหรือไกลตัว ซึ่งก็คือกฎแห่งกรรมนั่นแหละ

ภาพจาก www.pixabay.com


ชีวิตของคฤหัสถ์เหมือนอยู่ที่แคบ มันอึดอัด มีเครื่องพันธนาการของชีวิต กลางคืนเป็นควัน กลางวันเป็นไฟ แล้วทุกวันก็จะวนเวียนกันอยู่อย่างนี้ เดี๋ยววันเดี๋ยวคืนเดี๋ยวก็หมดเวลาของชีวิตไปแล้ว ก่อนวัยอันควรบ้าง เท่าอายุขัยเฉลี่ยมนุษย์บ้าง เกินกว่านั้นก็มีน้อย ชีวิตก็วน ๆ เวียน ๆ กันอยู่อย่างนี้

ที่จะให้โอกาสตัวเอง ให้ของขวัญกับตัวเองมาปฏิบัติธรรมก็น้อยมาก เพราะเวลาถูกดึงเอาไปใช้อย่างอื่น
๒๔ ชั่วโมงต่อ ๑ วัน แบ่งเป็น ๓ ช่วง
๘ ชั่วโมง สำหรับการพักผ่อน
อีก ๘ ชั่วโมงใช้ในการบริหารขันธ์ ตั้งแต่อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน รับประทานอาหาร ขับถ่าย exercise บ้าง เป็นต้น
๘ ชั่วโมงที่เหลือ ก็ทำงาน บางทีก็ทำงานล่วงเวลาไปกินเวลา ๒ ส่วนไปอีก


ดังนั้น จึงไม่ค่อยมีเวลาแบ่งให้สำหรับการทำสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต ยิ่งผัดผ่อนไม่เห็นความสำคัญในสิ่งนี้ เพราะไม่ได้ศึกษาเรียนรู้ ไม่มีประสบการณ์ภายใน ชีวิตก็หมดไปเปล่า ๆ เหมือนนกเหมือนกาที่ตื่นขึ้นมาก็ร้องกา ออกไปทำมาหากิน พอตกเย็นก็ร้องกา แล้วกลับเข้านอน
ชีวิตคฤหัสถ์จึงเหมือนอยู่ที่แคบ อยู่ที่แคบมันจะอึดอัด แต่ก็หาทางออกไม่ได้


ชีวิตสมณะประเสริฐที่สุด

แต่ถ้าชีวิตของสมณะจะว่างกว่าคฤหัสถ์ คือ ไม่ต้องไปทำตรงนั้น แต่มุ่งสู่จุดหมายในการทำพระนิพพานให้แจ้งเลย เป็นอยู่ได้แค่ปัจจัย ๔ นิด ๆ หน่อย ๆ ที่เกิดจากการเกื้อกูลซึ่งกันและกัน
ญาติโยมเกื้อกูลด้วยการสนับสนุนและให้กำลังแห่งการตรัสรู้ธรรม คอยใส่บาตรสนับสนุนเรื่องเสนาสนะ เรื่องจีวร เรื่องยารักษาโรค เรื่องบริขารเท่าที่จำเป็น ส่วนพุทธบุตรก็เป็นครูสอนศีลธรรมชักจูงญาติโยมให้ละชั่ว ทำความดี ทำใจให้ใส ด้วยทาน ด้วยศีล ด้วยภาวนาต่างก็เกื้อกูลซึ่งกันและกัน
ชีวิตสมณะจึงเป็นชีวิตอันประเสริฐ ที่เลิศกว่าชีวิตทั้งหลาย ยิ่งกว่าของฆราวาส เหมือนออกมาจากที่แคบสู่ที่โล่ง กว้างขวางไปเรื่อย ๆ ก็มีตัวอย่างของผู้มีบุญในกาลก่อน มีพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระอรหันต์ทั้งหลาย เป็นต้น ซึ่งเป็นกุลบุตรออกจากเรือนจากตระกูลต่าง ๆ เพราะเห็นโทษภัยในสังสารวัฏและการครองเรือนซึ่งเป็นพันธนาการของชีวิต เมื่อมีโอกาสว่างแล้วจึงได้ออกบวชทำตามโอวาทของพระอุปัชฌาย์ที่ประทานโอวาทในวันบวช ดำเนินรอยตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ชีวิตนักบวชประเสริฐที่สุด และยังมีสิ่งที่น่าศึกษาเรียนรู้ภายในอีกเยอะแยะ เมื่อใจหยุดนิ่งได้ เข้าถึงดวง เข้าถึงกายเข้าถึงองค์พระธรรมกายภายใน

เมื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในจะเกิดธรรมจักษุ คือดวงตาที่เห็นได้รอบตัว ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เห็นถึงไหนญาณทัสสนะก็ไปถึงตรงนั้น มีธรรมจักษุ มีญาณทัสสนะจักขุ ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่าง จะเกิดขึ้น อยู่เป็นสุข นั่ง นอน ยืน เดิน เป็นสุข ประกอบกิจวัตรกิจกรรมก็เป็นสุข เมื่อมีพระรัตนตรัยภายในเป็นที่พึ่ง

เมื่อเป็นที่พึ่งแก่ตัวเองได้แล้วก็เป็นที่พึ่งแก่ผู้อื่น ได้แก่ โยมพ่อ โยมแม่ ญาติโยมทั้งหลาย มนุษย์ เทวดา สรรพสัตว์ทั้งปวง นี่ก็เป็นเรื่องที่สำคัญว่า บวชแล้วก็ต้องเรียน ต้องปฏิบัติ ถ้าทั้งพระทั้งโยมให้โอกาสตัวเองทำความเพียรได้อย่างนี้ ชีวิตที่เกิดมาในชาตินี้ก็มีกำไรชีวิต


กำไรชีวิต

กำไรชีวิตเขาดูที่ว่า เราได้เข้าถึงความสุขที่แท้จริงได้แค่ไหน เข้าถึงพระรัตนตรัยในตัวไหม หนทางสวรรค์ของเราเปิดขึ้นแล้วหรือยัง อย่างนี้ถึงจะเรียกว่า กำไรชีวิต ไม่ใช่ดื่มเหล้า เจ้าชู้ เล่นการพนัน ติดอบายมุข ไปสูบไปเสพอะไรต่าง ๆ เหล่านั้น แล้วเข้าใจผิดว่านั่นคือกำไรชีวิต ที่จริงเป็นขาดทุนชีวิต เพราะจะต้องไปใช้ชีวิตใหม่ในอบายที่ทุกข์ทรมานอย่างไม่มีอะไรเปรียบอีกยาวนาน


ภาพจาก www.pixabay.com

ดังนั้น การฝึกใจให้หยุดนิ่งนี่แหละเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้เราบรรลุวัตถุประสงค์ของการเกิดมาเป็นมนุษย์ เราได้ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่าสูงส่ง หลับเป็นสุข นั่ง นอน ยืน เดินเป็นสุข ไม่ใช่หลับเป็นทุกข์ เพราะฉะนั้นหมั่นฝึกใจให้หยุดนิ่ง นุ่ม เบา สบาย ให้ใจใสๆเย็นๆ

เกิดมาชาติหนึ่งก็ต้องให้เข้าถึงแสงสว่างภายใน ดวงธรรมภายใน รู้จักชีวิตใหม่ภายในเป็นชั้น ๆ ที่ซ้อน ๆ กันอยู่ กระทั่งรู้จักพระรัตนตรัยในตัว ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของเรา นี่เป็นเรื่องที่สำคัญนะ

เวลาที่เหลืออยู่นี้ให้ลูกทุกคน ต่างนั่งกันไปเงียบ ๆ ประคับประคองใจให้หยุดนิ่ง ด้วยการตรึกนึกถึงดวงใส หยุดอยู่ในกลางดวงใส ๆ พร้อมกับบริกรรมภาวนาในใจเบา ๆ ว่า สัมมา อะระหัง เรื่อยไป ต่างคนต่างนั่งกันไปเงียบ ๆ นะ

หลวงพ่อธัมมชโย
๖ ธันวาคม ๒๕๕๒
จากหนังสือ ง่ายแต่ลึก ๓ หน้า ๔๔ ๔๘
ขอขอบคุณ ภาพจาก www.pixabay.com, www.dmc.tv, www.dmycenter.com


ขอเชิญชายผู้ได้โอกาสสร้างกุศลใหญ่ มาบวชเพื่อประพฤติธรรม 
โครงการอุปสมบทหมู่บูชาธรรม ๗๙ ปี หลวงพ่อทัตตชีโว 
ระหว่าง ๑ ธันวาคม ๒๕๖๒ - ๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓



ภาพจาก www.dmycenter.com


ความคิดเห็น

  1. ขอกราบแทบเท้าหลวงพ่อที่เคารพและระลึกถึงอย่างยิ่ง สาธุ ขอกราบอนุโมทนาบุญ

    ตอบลบ
  2. กราบอนุโมทนาบุญหลวงพ่อและธรรมะดีดีด้ยค่ะ สาธุค่ะ

    ตอบลบ
  3. เป็นธรรมะที่หลวงพ่อธัมมชโยได้เมตตาให้โอวาทลูกศิษย์ให้รู้จักความเป็นจริงของชีวิต ดีจัง ลูกขอกราบขอกราบแทบเท้าหลวงพ่อธัมมชโยด้วยความเคารพอย่างสูงสุดเจ้าค่ะ

    ตอบลบ

แสดงความคิดเห็น